Þá er þessari ferð lokið en Blogginu er ekki lokið ennþá og munum við setja nokkrar áhugaverðar myndir hér inn á næstu dögum en núna vil ég aðeins halda spennunni og setja inn ferilinn alla leið frá Finnlandi og til Bergen. Þetta er sú leið sem Tóti og Matti fóru eftir að við skildum. Mér var boðið far austur á Seyðisfjörð að ná í hjólið og þáði ég það með þökkum þó ekki væri það Honda sem ég var "reiddur" á. En það verður að viðurkennat að nýja BMW hjólið hans Óskars var ekki sem verst og skilaði okkur ljúflega á áfangastað þó Ingi Rúnar væri ekki bjartsýnn á það og efaðist um að Hjólið og Óskar hefður þrek til að reiða 1stk Gunnar alla þessa leið(þar sem Óskar varð hálf níræður þennan dag), en þetta gekk vel, þeir sem austur fóru voru; Ég og Óskar, Ingi Rúnar, Gunni Rúnars og Villi vélstjóri og þakka ég þeim fylgdina. Þegar austur var komið reyndi heldur á Matta, eftir að hjólið mitt var komið út úr ferjunni neitaði það að fara í gang, en ég fékk ljúflega að fara til móts við Matta (til að redda málunum) en auðvitað lenti Matti í súpunni, hjólið var straumlaust og Matti mátti gjöra svo vel að ýta í gang og tókst það bara vel. Þar með var ég aftur kominn á bak á minni Hondu og var það dásamleg tilfinning. Svo var hjólað til Akureyrar með viðkomu á Olís í Fellabæ og enn var það ekki ég sem þurfti bensín, en tók svona til málamynda og ljúft var það. Ferðin endaði svo á Torginu þar sem hún byrjaði. Matti og Tóti komu svo í mat til mín og áttum við frábæra kvöld stund aftur saman. Svo munum við setja inn myndir eins og áður var getið og láta nokkur gullkorn fljóta með. Ég vil koma kærum þökkum til allta sem hafa stutt mig í þessum hremmingum og að öðrum ólöstuðum færi ég Óskar Óskars mínar bestu þakkir, það að fara út og ná í hjólið, fara til móts við þá félaga sem svo komu hjólinu sameiginlega um borð í ferjuna, þó strembið væri, þetta er slíkur vinátuvottur í minn garð að ég fæ það ekki nógsamlega þakkað, og svo að koma mér austur á Seyðisfjörð, takk Óskar,"gott er að eiga góðan að". GK

Sælt veri fólkið, og ég flyt kveðjur frá NORGE en þangað eru Tóti og MAtti komnir og fóru í dag gríðarfallega leið sem er kölluð "bláa"leiðin og liggur til Rússlnds. Þó að það hafi rignt aðeins á kallana þá var það ekki til að skemma stemminguna þegar þeir foru að ferðast um þessa vatnaveröld, það eina sem vantaði var "ferja". Nú eru þeir í góðu yfiæti í Andfiskaa og má segja að grunnur að endirnum sé að koma í farvatnið. Þeir eru farnir að spekulera í því hvar leiðir þeirra og Óskars komi til með að skerast, og sennilega mun það vera í kringum Geirangursfjörðinn. En sem betur fer fyrir þá er farið að hlína, eru nú 14°C en á tímabili í dag var hitinn aðeins 4°C . Þar sem ég get ekki látið fylgja myndir nema af ferlinum þá verða allir að gera sér það að góðu þar til seinna. GK

Þá er kominn fimmtudagur 12-juní og nú ætla ég að efna loforðið sem ég gaf Tóta og Matta að setja inn myndir sem við vorum búnir að gera klárar og þá byrjar ballið. Vonandi næ ég að senda eitthvað meira af myndum bæði ferlum og svo eitthvað annað. Fáni þeirra Álandseyinga er ansi vinalegur.
Ein so þið sjáið að einni myndinni þá vorum við að aka malarvegi og var það ómæld ánægja fyrir matta að komast á MÖL. GK

Nú er kominn miðvikudagur 11 júní og ekkert hfur verið skrifað lengi Tóti og Matti eru núna búnir að hjóla upp allt Finnland og búnir að fara í mörg og góð gufuböð með öllu sem því fylgir. Það er aðeins farið að kólna hjá þeim. Þeir eru komnir fyrir botninn á Eystrasaltinu og eru lagðir af stað niður Svíþjóðarmegin. Þeir urðu að hætta við að fara upp til Gellevare og Kiruna þar sem hitastigið þar norðurfrá var komið heldur neðarlega og ekki nóg með það heldur snjóaðir þar og var um 10 cm snjór í Kiruna og spáin svipuð fram að helgi. Svo þeir félagar tóku rúnt upp með landamærum Finnlands og Svíþjóðar upp frá Tornio og var þar all fagurt. Þeir óku upp með flóti sem ég man ekki hvað heitir en er á landamærunum. Þeir félagar eru nú á leið suður að Umeaa og ætla þar yfir til Noregs og taka svo strikið til Þrándheims með viðkomu á sveitaserti ca 150 km norðan við Þrándheim og taka því rólega og fara í nokkrar styttri ferðir um skerjagarðinn. Ég er ekki með myndir núna en ég lofa því að senda inn myndir og vonandi í síðasta lagi annaðkvöld. Þetta er gott í bili og vil ég misnota aðstöðu mína og þakka öllum þeim sem af hlíhug hafa haft sambandi við mig og mína á þessum erfiðu tímum, það er alltaf gott að finna stuðninginn og segi ég bara takk kærlega kæru vinir. GK.

Dagur 8 4-5-08

Jæja þá er ég sestur við skriftir einu sinni enn. Og nú er ég um borð í bát í miðborg Stokkhólms,sem liggjum þar við kajann og er fljótandi hótel og veitingastaður. Við fengum þessa fínu káetu með þremur rúmum svo ennþá höfum við ekki þurft að tvímenna í bæli. Við forum ekki marga útúrdúra á leiðinni nema til að næra okkur og hjólin. Það var ekki lagt af stað fyrr en kl 15.00 og hér vorum við um kl 19,30, og á þessum tíma lágu 315 km veðrið eins og venjulega. Enn einu sinni leiddi “Garmurinn” okkur akkurat á réttan punkt við tókum prufu og renndum beint að Víking Line afgreiðslunni og þar hitti Tóti ljóshærðar laglegar sænskar “dömur” sem benntu okkur á þennan frábæra gististað. Aldrei þessu vant er ræs fyrir kl 06.00 í fyrramálið og tilhlökkunin er mikil að sjá skerjagarðinn og Álandseyjar. Umferðin var alveg gífurleg þegar við vorum að koma hér inn í Stokkhólm og erfitt að silast á hjólunum í allri þessari traffic og voru mótorarnir orðnir ansi heitir og sumir heitari en aðrir og þeir sem ekki hafa viftu að staðalbúnaði voru ekkert ofsælir, en þetta hafðist allt fyrir rest . Útsýnið úr káetugluggunum yfir höfnina og miðborgina er magnað, þetta er eins og sumt annað dettur upp í hendurnar á okkur svona eiginlega af sjálfum sér.

Dagur níu 5-6-08

Við vöknuðum kl 5,40 um borð í fljótandi hótelinu og tókum okkur og dótið okkar til, komum öllu á hjólin fengum okkur svo þokkalega góðan morgunverð og lögðum svo af stað að Viking Line og var þetta rétt um 800m og um borð og auðvitað síðastir þar sem við fórum með þeim fyrtu frá borði. Siglingin út frá Stokkhólmi er alveg srórkostleg og geta engin orð lýst því, myndirnar verða að gera það, og svo einnig aðkoman að Álandseyjum ekkert síðri en mun styttri. Við þvældumst svo norður eyjarnar aö stað sem heitir Geta. og einhvernveginn fundum við malarveg og vakti það ekki kátínu hjá Matta. En áfram var haldið með hugan við Stúkur en einn útúrdúrinn varð árangurslaus, en svo auðvitað fundum við Stúku á frábærum stað með ekta gufubaði einkabaðströnd þar sem við gátum valið úr hvort við vildum synda róa í venjulegum árabát eða kanó og var þetta allt prufað og á meðan var gufan að gera sig klára kynnt með viðarkubbum hér ú skóginum, síðan var sturtan vel þegin nú erum við í afslöppun og að leggja línurnar fyrir morgundaginn eins og gengur og gerist. 116 km í dag. GK

Dagur tíu 6-6-08

Álandseyjar og í dag átti að taka það rólega en það lágu samt 192 km. Það var margt að skoða og samt sem áður skoðuðum við bara eina kirkju og hvernig sem á því stóð, þá stóð það alls ekki til en svona eru tilviljanirnar að við duttum niður á þessa kirkju og þá var það elsta kirkjan hérna eða bygð um 1200 og úr steini, þið gerið ykkur kannski í hugarlund hvernig byggingarnar voru heima á góða Íslandi á þessum tíma. Við erum nánast búnir að aka flesta malbikaða vegi hér um slóðir og einnig nokkra ómalbikaða, austur og vestur norður og suður hér búa um 25000 manns eða rétt eins og í Eyjafirðinum, enginn jarðhiti engin vatnsorkuver, en það eru ferjur trjáiðnaður, bændur og ferðamenn sem halda þessu uppi að stærstum hluta. Hér eru ræktuð eppli í einhverju mæli. Þetta svæði er frekar láglennt, og dettur mér allavegna í hug Danmörk. Fólk er ákaflega vinsamlegt hérna og er sænska töluð hér. Fáninn þeirra Álendinga er ansi kunnuglegur hann er eins og sá Íslenski nema það er gult í stað hvíta litarins í þeim Íslenska. Jarðvegurinn hérna er ansi leirkenndur að sjá ekki svona brúnn moldarlitur eins og á Fróni. Þó það sé töluð sænska hérna þá eru Álandseyjar hluti af Finnlandi en hafa sammt sinn fána. Álandseyjar eru hluti af Evrópusambandinu og eru ekki allir hér mjög sáttir við það, nú má ekki gera neitt hérna að þeirra sögn, stóri bróðir vakir yfir öllu og mikið um reglugerir sem taka sinn tíma, eða semsagt þungt í vöfum. En svo ég snúi mér að allt öðru og því sem stendur mér nær, þá er það nú þannig að áður en lagt var af stað í þessa ferð var smíðaður baukur á VTX-inn sem tekur 15 ltr. Ég sagði svona bæði í gríni og alvöru að það væri svo langt á milli Olísstöðva hér á norðurlöndunum. Sumir vildu meina að annar mjöður ætti að fara í þennan kút og verður svo hver fyrir sig að giska og dæma, en St.Bernhards hundar voru með kúta um hálsinn og einhverjum þótti þetta mynna all verulega á þá. En svo ég haldi áfram þá er hluti af svona ferðalagi að taka bensín og þá er það nú þannig að ég hef “ekki enn ÞURFT að taka bensín” það er annað hvort Tóti eða Matti sem þurfa þess og þar sem við erum félagar og ekki stitnar slefan á milli okkar (ennþá) þá hef ég eins og sannur félagi verið með og í þeim í þessum leik og ekki skorast undan að stoppa með þeim og tanka svona til málamynda.

Dagur ellefu 7-6-08

Já einn dagur enn og nú er verið að reyna að komast frá Álandseyjunum og fyrsti áfangi var lagður að baki í dag. Við lögðum af stað frá Hummelvik sem er hjá Vardö og með ferju til Torsholma en með viðkomu á Enklige-Kumlige og síðast en ekki síst LAPPO. Þessi ferð tók 3klst og 45 mín og ferjan svona ca 10 m lengri en Sæfari. En eins og oft vill verða þá kemur alltaf eitthvað uppá og það þarf náttúrulega að leysa. Og í dag var það bæði að Matti er nær bensínlaus og eina bensínsalan hér tekur ekki kortin okkar (gaman) nú og svo forum við að reyna að fá Stúku, en þá tekur enginn kort hérna, svo nú voru góð ráð dýr og það var skrapað saman 30 evrum og 200 norskum krónum og þar með var Stúkan okkar, en þá var eftir að ná í eitthvað að borða og ú er laugardagur og allir banker lokaðir og enginn hraðvbanki á svæðinu, svo á endanum fengum við uppgefna búð hjá “Trixi” og það var nú heldur trix að hitta þá konu. Auðvitað var það einkaframtakið sem reddaði okkur núna “Trixi” er með veitingasölu og búðarhorn svona til nauðþurfta. Við fengum heimagert “rúgbrauð” það er nú ekki eins og heima á Fróni, þette er hringlaga stykki svona 3cm á þykkt og ca 20 cm í þvermál en ágætlega bragðgott. Nú við þurftum líka viðbit en allt var svo stórt 500 gr og við höfum ekki góðan kælir á hjólunum svonú voru góð ráð dýr en “Trixi” reddaði þessu hún náði sér bara í hníf í elshúsið og skar stykkið í tvennt og þar með voru öll vandamál úr sögunni eða nánast , þar sem við vorum nú algjörlega auralausir þá reddaði hún okkur líka 20 evrum eins og ekkert væri sjálfsagðara, svona konur eru bráðnauðsinlegar.

Dagur tólf 8-7-08

Stundum gerist meira á nokkrum mínútum heldur en við ráðum við og oft er það hafið langt yfir allan skilning okkar, og þegar svona gerist þá kemur það alltaf flatt upp á mann og einhvern veginn er það þannig að við skiljum ekki hvað sá Hæsti er að hugsa en í nótt hringdi siminn hjá Matta, þar sem ekki var hægt að ná í símann minn, og þá var það Dóra mína að tilkinna mér að PABBI hafi kvatt þennan heim og sé farinn á vit hins Hæsta. Ég er ekki í vafa um að vel er tekið á moti þeim "gamla" en hann var rétt kominn á 75 aldursárið og í raun finnst mér þetta mjög ótímabært, sér í lagi þar sem hann var að ná sér upp úr mikillki lægð, búinn að safna kröftum hjá góðu fólki á Reykjalundi og kominn í sveitina "sína" Saurbæinn að njóta sumarsins á Jaðri, og það var akkúrat þannig sem hann kvaddi, sitjandi á stól úti á palli og horfandi yfir eina fallegust sveit á Íslandi "Saurbæinn", ég veit að synir hans tveir sem á undan eru farnir taka vel á móti honum, en það er ljóst í mínum huga að hann náði sér aldrei eftir að Ingófgur bróðir fórst í Breiðafirðinum 1983. Ég bið ykur að afsaka þetta raus mitt en einhvernveginn er það þannig að tilfinningarnar verða að fá útrás og svona gerist það hjá mér. Ég vil núna færa SOS hjálp Visa mínar bestu þakkir og sér í lagi "Idu" sem ég veit ekki hver er en hún bókkaði farið fyrir mig og fann pláss fyrir hjólið í bílageymsluhúsi,"takk IDA". Ég sit núna á Hóteli við Arlandaflugvöll farinn frá félögunum, en þeir eru núna um 200 km sunnan við Vaasa í Finnlandi búnir að finna sér gott gufubað á fjölmennu tjaldstæði þar sem mikið er um konur og þar sem þeri eru báðir óbundnir og lausir við mig þá getið þið rétt ýmindað ykkur hve gaman er hjá þeim núna. Þeir halda ferðinni áfram, reyndar bara á 2/3 afls en engu að síður spjara þeir sig vel. Tóti er búinn að standa sig eistaklega vel í öllum samskiptum við "innfædda" þar sem hann bjó jú einu sinni í Sverge. Ég hætti leik þá hæst hann stóð, og er það ekki þannig sem sumir vilja hafa það. Hjólið mitt verður eftir hér á Arlanda og reikna ég með því að Óskar Óskars klári ferðalagið á mínu hjóli í næstu viku, en þá ætlar hann á móti þein Tóta og Matta og fara um Trollsigan og Geirangursfjörðinn með þeim. Það verður gaman hjá honum að komast á "alvöru" hjól. Takk í bili G.kristins

Pabbi er farinn,farinn á vit

feðra og sona sinna

einn í útlöndum einmana sit

einn meðal hugsana minna.

G.kristins

Dagur 7 3-6-08

Einu sinn enn er ég byrjaður og sæl verið þið. Ég veit ekki hvað ég á að segja um +18 myndirnar en svona er nú ástandið á okkur. Ég verð nú endilega að koma þökkum að hérna frá okkur þremenningunum til Jónu Finndísar þar sem hún skóp þessa bloggsíðu fyrir okkur, hvað svo sem öðrum finnst um þau ósköp sem birtast hérna. Takk segjum við. En að öðrum málum við fórum í dag frá Fjallbacka og til Karlstad og var þessi ferð allt öðruvísi en í gær við ókum aðallega á 90 km vegum og á mörgum stöðum var ansi þéttur skógur meðfram veginum. Við enduðum svo í “Stuku eða Hittu” sem er á svæði sem heitir Skutberget og þar eins og annarstaðar fórum við í vatnið þar sem ekki er sjó að hafa hér langt inni í landi. Einnig gengum við frá ferð með ferju yfir til Alandseyja, fundum ferðaskrifstofu í stórmarkaði og konu sem vildi allt fyrir okkur gera eða nærri því. Veðrið eins og venjulega. Á leiðinni hingað ókum við framhjá pappírsverksmiðjum og það sem kom mér á óvart var óþefurinn sem leggur frá þeim, ég held að Krossanes sáluga falli alveg í skuggann í þeim samanburði.

Hér hittum við bróður Tóta Sigurð konu hans Ölfu og börn Davíð og Tinnu. Þar var tekið á móti okkur með kræsingum miklum einnig hittum við Ragnar sem gerðist einkabílsjóri okkar og fór líka með okkur í bað í vatninu (Venen). Öll áttum við góða stund á heimili þeirra heiðurshjóna og kunnum við þeim bestu þakkir fyrir frábært kvöld. Ferðalagið í dag minnti á ferð sem við fórum fyrir tveim árum niður í gegnum Svíþjóð og þá var bara stoppað á bensínstöðvum. Gott í kvöld. GK MAX ÞK

Dagur 6. 2-6-08

Sennilega er ekki rétt að bjóða góðan daginn núna. Við vorum ekki í netsambandi í gær og þess vegna var ekkert sent út þá. En nú er allt betra og við komnir töluvert norður fyrir Gautaborg,(Fjallbacka 30°C ). Við lögðum af stað um kl 11.00 og þá í 27°C og þá vorum við búnir að baða okkur bæði í sjónum og eins fara í sturtu, reglulega hreinir orðnir. Það var ekkert létt mál að fara í gallann í þessum hita, en sem betur fer er mótvindurinn góður og þá sér í lagi fyrir þá sem hvorki eru “kerlingar eða hommar” og þetta verður hver að skilja eins og hver vill. Nokkrar smáferjur voru á þessari leið og eins og góður maður sagði forðum þá endar vegurinn allt í einu og ekkert nema sjórinn framundan, nema betur sé að gáð og þá er jafnvel ferja á leiðinni eða að koma frá hinum bakkanum. Þessar ferjur eru dregnar yfir á vírum, og í Svíþjóð kostar ekkert í ferjurnar annað en í Danmörk þar þarf að borga fyrir svona smá skutl, eins og ég hef alltaf sagt þeir eru ansi samansaumaðir Danirnir (er það ekki rétt Kristján) Hérna í Fjallbacka er líka aðstaða til að baða sig í sjónum, en sumstaðar er hann ansi djúpur og að sama skapi kaldur og nú er það klárt að ég pissa ekki næstu dagana án “tangar og flautu”. Við komum við í ansi fallegum bæ Lysekil hann er á stærð við Akureyri, á þessum slóðum er mikið um skútur og aðra báta enda góð aðstaða til slíks sports hér. Við erum búnir að þræða sveitavegi og eru margir þeirra bara einbreiðir en allflestir malbikaðir. Guataborg var okkur frekar erfið forum í nokkra hringi tókum ranger beyjur og svo í þokkabót var verið að vinna í vegagerð svo við þurftum að taka enn eina slaufuna til að komast þar í gegn og mikið var okkur létt þegar blessuð sveitin blasti við okkur og venjuleg bensínsöð með fullorðinni konu sem gat ekki sagt okkur á korti hvar við vorum var staðreynd, eftir borgarhremmingarnar. Við hittum þarna mjög almennilegan karl sem vildi allt fyrir okkur gera eins og það að benda okkur á frábæra leið hér um og þegar betur var að gáð var það akkúrat leiðin sem við vorum búnir að skipuleggja heima á gamla og góða Fróni með hjálp Google earth og var það verulega til að auka á sjálfstraust okkar, annarstaðar en í borgarakstri. Og einhvern veginn er það svo áreynslulaust og gott það sem búið er og í raun heimilislegt að það er ekki nokkur leið að hugsa sér að við séum langt langt að heiman. Auðvitað hefur þetta góða veður sín áhrif og sennilega yrði þetta allt heldur öðruvísi ef alltaf væri grenjandi rigning og kalt (eins og hjá ykkur heima!!!!!!!!!! Ha….ha….) Gott í kvöld og nokkarar myndir. GK ÞK MAX.